Thursday, 21 July 2011

Last nite after wave goodbye to my just got married brother at klia who is going back to manchester, aku kena drive balik from klia to home sweet home ( 40 minutes drive ).Alamak, mata ni mengantuk gilerz. Nak suruh my husband drive lagi la tak boleh coz tahap mengantuknya lebih 50% drp my tahap mengantuk. Previous nite dia buat kerja sampai pagi ntah pukul brapa ntah n pergi office before 6:30 am. Even though I slept at 12 midnight, as usual ada gangguan2 tidur dari sikecil2 molek ni. So confirm mengantuk.

Dahlah aku ni tak reti sgt jalan. Mind u, aku ni jalan kat Kl ni memang tahap hampeh. Tak reti2.Ntah kenapa kepala otak ni susah sangat nak ingat jalan ke arah mana walaupun lebih 10 kali pergi balik.Plus tak confident. Masa mula2 kahwin dulu, masa tu aku kerja kat Bukit Damansara. Kena travel everyday from Kajang to office n after kahwin from Gombak to office. My husband told his mother ( my mother in law ).Mak, dia ni ( me ) kan kalau satu hari jalan tutup memang dia tak pi opis la jawabnya. And memang betul. One day, luckily it was saturday, we all bank staff kena kerja gilir2 on saturday. Aku dah half way dalam kl, tibe2 jalan tutup coz ada consruction, and i really dont know where to go.Takde idea langsung ke mana nak trus ke opis.Bukannya ada direct signboard to ke Bkt Damansara. Kena familiar gak n kena fikir2 gak. So bukan salah aku ( hehe still tak nak mengaku ). Apa nak buat? Aku call boss la. Boss, ari ni saya tak jadi datang ye. Tak sihat, but I'll promise to replace it next saturday. Hehe. Sori bos, bukan niat nak tipu tapi terpaksa.So patah balik la ke rumah.

Sambung crita drving mlm tadi, ingat sambil driving ada org tolong tgk kan jalan. Toleh2. Tengok2 co-pilot dah nyenyak tdo. Tapi aku kacau jugak2. Kang tak mintak tolong, tgk2 dah sampai ke johor baru tau. Hehe. . sori sayang, i know u were tired n so sleepy, tido lambat, pergi kerja cepat, balik kerja pi balik ke airport, tapi terpaksa kacau jugak. Thanks. Akhirnya kul 1 pagi sampai jugak rumak. Selamat. Alhamdulillah. Amin.

No comments:

Post a Comment